Mijn microcosmos

De kat

Posted on: 23 augustus 2007

Ik hou niet van katten. Gemene beesten die je krabben en/of bijten, zo had ik het zelf persoonlijk ervaren in mijn kindertijd. Dus geen katten in mijn huis. Dacht ik. Want dan leer je iemand kennen, het klikt en wat heeft die dan thuis rondlopen? Juist zo’n pluizeding met klauwen. Aangezien ik niet allergisch ben aan die beesten kon ik ook dat niet inroepen als argument om het niet onder hetzelfde dak als mij te laten wonen. De eerste kennismaking met de kat heb ik lang voor me uit geschoven maar op een dag was het zover. En die eerste kennismaking was fantastisch ! Het beestje was zo bang dat het zich de hele tijd verstopt heeft, meer dan een flits heb ik er de eerste keer niet van te zien gekregen. Naarmate we langer kat op trapsamen waren, kwam ook de kat meer tevoorschijn. Toen Muzzle bij me introk, kwam de kat mee. Een meer a-typische kat ben ik nog niet tegen gekomen. Ze is bang van mensen, behalve deze die zeer regelmatig over de vloer komen. Ze is bang van vogels (een spin of vlieg durft ze wel aan). Krabben doet ze nooit en bijten nog minder. Ze is zeer rustig en kalm en met een simpele “Neen” gehoorzaamt ze. Ze klimt noch op kasten noch in de gordijnen en miauwen doet ze ook al niet. Af en toe maakt ze grappige geluidjes maar miauwen kan je dat echt niet noemen. Haar imitatie van een duif (roekoe) is daarentegen niet slecht. Ik hou nog steeds niet van katten maar dit beestje heeft zo weinig katachtige eigenschappen dat ik het een plezier vind om in huis te hebben. In huis want het is een binnenkat. Vroeger op het appartement van Muzzle kon ze niet buiten, in ons huisje (zonder tuin of koertje) in het centrum van de stad al evenmin. Nu hebben we een grote tuin maar het beestje heeft nog nooit een auto of een hond van dichtbij gezien en we willen het nu niet direct in haar ongeluk storten. Daarbij ben ik van mening dat een kat in de tuin van diens eigenaar moet blijven. De vrijheid van een mens houdt op waar de vrijheid van een ander mens begint. De vrijheid van een kat houdt op waar de vrijheid van een ander (beestje of mens) begint. Als ik in de tuin werk wil ik niet, ik herhaal niet geconfronteerd worden met kattenkeutels. Als ik zin heb om konijntjes vrij te laten rondhuppelen in mijn ommuurde tuin, dan wil ik niet dat ze beslopen en doodgebeten worden door de kat(ten) van de buren. De konijntjes hebben net zoveel recht op hun vrijheid als een kat. Dus onze kat heeft een heel huis waar ze mag lopen en spelen naar hartelust en buiten kan op het plankier. Dat plankier is afgezet met een draad van 1 meter hoog en ze klimt er niet over. Ik zei toch dat het geen doorsnee kat is 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

%d bloggers liken dit: