Mijn microcosmos

Archive for september 2007

Onze vakantie werd dit jaar besteed aan het verwijderen va bloemetjesbehang in alle soorten variaties : groen-gele bloemetjes, groen-witte bloemetjes, bruin-roze (!) bloemetjesswirl,… Dit jaar was het dus een werkvakantie en zijn we niet op reis gegaan. Om er toch eventjes tussenuit te zijn hebben we eind augustus een weekendje Parijs gedaan. Toevallig was er net een expositie van Pierre et Gilles. Ik ben altijd al een grote fan geweest dus daar wou ik zeker naartoe. Muzzle zou zich opofferen om mee te gaan kijken naar de blote venten. Nu is het mij niet zo zeer te doen om de blote venten op de foto’s – al is dat wel mooi meegenomen- maar om de overdadige kitsch. Ik had hoge verwachtingen van de expo en die zijn helemaal ingelost : het was fantastisch ! Lichtroze en lichtblauwe muren, plastiek aardbeien, konijtjes, en andere lieflijke tafereeltjes, perfecte belichting, kaders die perfect bij de foto’s passen en zeer mooie werken. De tentoonstelling was een totaalervaring en ik ben nog enthousiaster dan tevoren. Ook Muzzle vond het de moeite dus dat wil wat zeggen. Op Muzzles initiatief hebben we een prachtige catalogus van Taschen aangeschaft met ontzettend veel foto’s. Pierre et Gilles zijn absoluut hot.
absint

Om Muzzle een plezier te doen zijn dan ’s avonds naar een bar gegaan waar ze 14 soorten absint op de kaart hebben staan. Ik hou helemaal niet van die anijssmaak, maar Muzzle was zeer enthousiast. Ik dronk bier, maar de pintjes werden op Britse wijze getapt, dwz zonder schuim. Eerst dacht ik nog “ocharme ze kunnen hier niet tappen”, maar een beetje later zag ik dat ze de schuimkraag er gewoon afwippen en nog 2 cm erbij tappen. Je hebt dan wel misschien meer bier, maar zonder schuimkraag vind ik het toch net iets minder.

KVLV

Posted on: 25 september 2007

We zijn dus verhuisd. En na de buurtfeesten op de wei recht tegenover onze deur, dacht ik dat ik het sociaal leven in ons gehucht zo ongeveer wel gezien had. Niets is minder waar. Staat er plots een vriendelijke dame aan de deur met de vraag of ik geen lid wil worden van de KVLV. De KVLV, de boerinnenbond !!! Ikke ?!? Voor € 2.65 lid voor een heel jaar + maandelijks een magazine erbij. Daar moest ik toch wel eens zwaar over nadenken. Die K in kvlv zegt me al helemaal niets, en ik werk wel eens graag in de tuin maar dat maakt nog niet dat ik in aanmerking kom voor de L. Die tweede V eventueel, maar eigenlijk gedraag ik me nog meer als een meisje in plaats van de volwassen variant daarvan.

Het programma voor komend werkjaar ziet er niet slecht uit : verschillende kooklessen (en koken is echt wel een hobby), Afrikaans dansen, een handtas vilten, fietstochtjes en wandelingen,… Kortom, de vrouwen is ons dorp zijn behoorlijk actief. Uiteindelijk heb ik “ja” gezegd en ben vol goede moed naar de startvergadering getrokken. Lekkere hapjes, een drankje (met alcohol jaja), een losse sfeer, het viel allemaal wel mee. De quiz stelde hoge eisen aan de L in kvlv, want vragen over gewassen, groenten, de hoeveelheid graan in een brood en hoeveel een varken eet, dat is nu niet direct parate kennis bij mij. Bij de rest van de aanwezigen ook niet, zoboerinnetje bleek. “’t Was de eerste keer”, zo wist een oudere dame me te vertellen, “dat ze zo iets deden.” Er was ook jong volk in het zaaltje, ik was zeker niet de benjamin van de hoop. Het bezinningmoment en het gebed heb ik niet meegedaan. Een beetje gaan zitten meedoen voor de show is hypocriet, dus neen bedankt.

Bij deze ben ik vanaf nu dus een echte plattelandsvrouw.

Net als de kleine kinderen, ben ook ik weer opgetrokken. Met een boekentas in de hand ( en een radio in de andere en een appel en een flesje water en mijn sleutelbos) stapte ik fluks en monter de schoolpoort binnen. Nu ja, we hebben geen echte schoolpoort dus zeg maar gewoon deur.

klas

 

Het is toch altijd spannend, die eerste schooldag. De eerste schoolweken eigenlijk : wie zit er in de klas, met hoeveel ? Jambers-achtige vragen als “Wie zijn ze?”, “Wat doen ze?” en “Wat drijft hen?” schieten me door het hoofd. Aangezien onderlinge communicatie de eerste tijd nog niet mogelijk is, zullen die zaken nog een poosje een mysterie blijven. Het leuke is dat mijn werkweek er op donderdagavond al opzit. Ook de eerste vergadering met de directeurs is vlot verlopen. Ik kan spreken van een geslaagde eerste werkweek. Hiep hiep Hoera !

 


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.