Mijn microcosmos

Archive for oktober 2007

Muzzle mag morgen gaan solliciteren en daarna gaan we samen eten.

Het is bijna herfstvakantie en zowel Muzzle als ik zijn een weekje thuis.

We gaan binnenkort naar Walibi.

We gaan ook naar Parc Asterix.

Ik heb een paar leuke, kleine verrassingen voor Muzzle.

Ik weet eindelijk wat ik als verjaardagskadootje ga kopen voor mijn pa.

Advertenties

Sheep

Posted on: 16 oktober 2007

Op vrijdag heeft Muzzle mijn portemonneetje teruggevonden dat ik de woensdag was kwijt gespeeld; het lag in zijn auto, onder de zetel geschoven. Ikke content, dat was een zeer fijne start van het weekend. Zaterdagvoormiddag dan allerlei lekkers ingeslagen, want in de namiddag kwamen de jongens spelen. De jongens zijn dan eind twintigers tot begin dertigers die computerspelletjes kwamen spelen. In multiplayer elkaar van de baan racen, elkaars dorpjes veroveren of samen vlagjes stelen van de vijand, toch fijn om zien hoe dat kinderlijk enthousiasme nog meer de kop op steekt dan anders. Eens te meer is bewezen dat mannen grote kinderen blijven en dat Muzzle daar zeker geen uitzondering op vormt. Ik vind het fantastisch dat ze daar zo kunnen in opgaan, in een spelletje, mij is het niet gegeven. Hoewel, Sheep ziet er superschattig uit en een spelletjessheep waarbij je als herderinnetje schaapjes moet hoeden leek me wel fijn. Neen ! Driewerf neen! Na 5 minuten was ik gestresseerd als in geen jaren. Compleet over mijn toeren, mijn schaapjes werden aaaargh het is te wreed voor woorden. Sheep is een super cool game … voor de stress bestendige medemens.

Op mijn werk kom ik vaak in contact met andere nationaliteiten. Nu vroeg er mij onlangs iemand naar dat liedje waarbij iedereen met zijn servet begint te zwieren op een feest. Ik viel uit de lucht, als echte inheemse had ik geen idee waarover hij het had. Dat kan 3 dingen willen zeggen : ofwel ga ik veel te weinig naar feesten, ofwel behoren mijn vrienden- en kennissenkring niet tot het servetten zwierend deel van de bevolking, ofwel ken ik mijne wereld niet. Ik gok/hoop op optie 2 maar ik kan de andere opties niet geheel uitsluiten. Gelukkig kon ik door het neuriën achterhalen dat het ging om Les lacs du Connemara van Sardou. Even rondgevraagd en ja hoor, dat blijkt populair te zijn in zijn contreien. Ik heb het zelf nog nooit meegemaakt maar het moet er zo ongeveer uitzien. connemara

Ik ben dankbaar dat dit beeld met tot nu toe bespaard is gebleven. Hoewel het waarschijnlijk super grappig is om zien (zo 1 keer).

Ik wou er al een poosje een, ik had er over gelezen in een  krant en was er onmiddellijk weg van. Beschikbaar in een hoop vrolijke kleurtjes maar helaas nergens in de buurt te vinden. Dat was vroeger, nu slaan ze je er mee rond de oren. Ik heb hem al een tijdje, mijn Tubtrug en de bevindingen zijn positief. Ik gebruik hem voornamelijk voor de was en ik moettubtrug zeggen dat ik veel vrolijker de was ophang met zo’n roze geval naast mij in plaats van het saaie donkergroen plastiek waar een doorsnee waskuip uit gemaakt is. De handvatten zijn nog niet kapot  dus ook dat is een positieve evolutie. Of doe ik gewoon teveel in mijn andere kuipen ? De tubtrug ziet er kleiner uit maar er kan evenveel in. En het is ook flexibel in tegenstelling tot de groentjes. Dat heeft voor- en nadelen : om door de smalle gang te gaan is dat een voordeel, om het kuipje met 1 hand te dragen ietsje minder. Globaal genomen dus : gimme more, gimme more. Een sky blue, een yellow of een Pistachio zou niet misstaan naast Pink. Je zou er ook de planten mee kunnen watergeven, het als kattenmand gebruiken, als voederbak, als reuze vuilblik, er potgrond mee vervoeren, is ook te gebruiken op het strand als strandtas, ik heb er al cement zien in mixen (en ook dan geen kapotte handvatten), je kan er water indoen om de auto te wassen en zelfs paddestoelen in kweken !! Je ziet, een mens kan niet zonder.

Het wonder is geschied !! De huisbazen van mijn vroeger huurhuis willen nu toch de  waarborg vrijgeven!! Geen verzoening voor de vrederechter dus. Oef !

Hoera

Posted on: 3 oktober 2007

Hoera, op het werk loopt alles op rolletjes.

Hoera, we hebben de verwarming in gang gekregen.

Hoera, dit weekend staat er een blij weerzien met vrienden die ik al lang niet meer ontmoet heb op het programma.ballonnen

Hoera, vrijdag ga ik lunchen met een leuke collega.

Hoera, vandaag krijg ik een lijst die ik al een maand geleden had moeten hebben.

Hoera, ik ben minder wrak deze week dan ik na het optreden van zondagavond gevreesd had.

Hoera, morgen ga ik bij mijnen thuis gaan eten en mijn ma maakt mijn lievelingseten klaar.

Hoera, ik denk dat mijn broer een lief heeft.

In een lang vervlogen tijd heb ik ooit eens een paar yoga lessen gevolgd, samen met mijn ma nog wel. Het voornaamste dat ik me er nog van herinner is dat de goeroe in kwestie een air had van hier tot in Tokio, dat zijn arrogantie in schril contrast stond met de aftandse en veel te vaak gewassen joggingsbroek (u kent dat wel met zo’n brede elastiek om de enkels) en dat wij vooral moeite hadden om niet constant in een lachkramp te schieten. Besluit : we hebben veel lol gehad maar yoga en dat zweverig gedoe er rond was aan ons niet besteed.

Studententijd : ik wil een sport doen, een gevechtsport als karate spreekt me wel aan. We starten iedere les met 20 keer pompen (bij voorkeur op de vuisten). Hmm 1 keer lukt al niet, verwachten ze nu echt dat een beginnende sport-o-foob daaraan kan meedoen ? Ook na 10 lessen heb ik nog steeds niet genoeg spieren gekweekt om mij ook maar 1 keer op te duwen. De andere beginnelingen ook niet overigens. Dat worship the leader sfeertje is ook niet echt mijn ding. Je mag dan nog zo goed zijn in je vak, neerkijken op beginnende sukkels maakt dat die er van onder muizen. Da-ag motivatie. Deze muis trippelde vrolijk weg.

Jaren later, een vriendin doet aan Tai Chi. Tai Chi dat zijn toch die slow mo mensen, niet. Juist ja, lijkt me dus ook niet echt iets voor mij, zeker als ik even rondgesurft heb : spiritualiteit en zelfontplooiing alom. Ik kan helaas te weinig ernst aan de dag leggen als het op zo’n dingen aankomt.

Jaren zonder sport en vol geluk gaan voorbij. Toch jammer dat er om de vijf stappen om je oren wordt geslagen dat je moet bewegen. Welke redenen kan een mens niet al uit zijn mouw schudden om toch maar niet te moeten sporten ? Niets met een bal, want het is de bedoeling dat die zich met hoge snelheid verplaatst door het deelnemersveld, waar ik mij dan toevallig ook zou moeten bevinden. Neen, als er een bal op mij afkomt beweeg ik spontaan in de tegenovergestelde richting, en dat maakt me geen goede speler. Alles waar snelheid aan te pas komt kunnen we ook uitsluiten : ik hou van traag. Kou lijden zie ik ook niet zitten dus schrappen we alles wat met sneeuw of ijs te maken heeft. Ik heb een hekel aan fietsen, en lopen is a) niet leuk b) zonder ultra stevige sport bh een pijnlijke zaak c) om dezelfde reden bij een hoop van de vrouwen esthetisch niet verantwoord. Zwemmen : ik zwem graag maar het dichtstbijzijnde zwembad is niet leuk om in te zwemmen. Een leuker zwembad is ruim een half uur rijden en ook dat is niet onoverkomelijk. Ik werk dikwijls ’s avonds en ben overdag thuis, maar dan zitten de scholen in het water te ploensjen, dus hier stelt zich een praktisch probleem. Muurklimmen is ook wel fijn. Wat hebben we daarvoor nodig : een klimmuur (niet direct bij de hand), klimmateriaal (valt te huren) en een klimpartner. Ik heb een partner maar die is om verschillende redenen niet de ideale klimpartner voor mij : hij heeft vaak blessures waardoor hij niets mag doen en hij weegt bijna twee keer zoveel als mij. Wanneer ik hem verzeker en hij valt, dan gaat hij naar beneden en ik naar boven. Ik heb al meerdere keren een paar meter boven de grond gehangen omdat hij viel. Een Tom & Jerry tekenfilm heeft er niet aan. Het feit dat ik werk terwijl de meeste van mijn vrienden thuis zijn maakt het ook niet makkelijker.

tai chi

Ik zoek dus iets zonder bal, traag, in niet te koude omstandigheden, bij voorkeur niet in teamverband en zonder speciale uitrusting. Waar kom ik terecht ? Tai Chi. Nu heb ik een club gevonden die zich eerder toelegt op Tai Chi als vechtdiscipline in plaats van op de zweverige kant er van. De eerste les viel alvast mee. Een no-nonsense aanpak en een “meester” zonder “ik ben hier de leider” allures. Eens zien hoe lang ik dit kan volhouden.


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.