Mijn microcosmos

Archive for november 2007

Op ’t internet word je overspoeld met filmpjes. Veelal leuke en grappige filmpjes die dan de wereld emailsgewijs rondgaan. Dan krijg je voor de zoveelste keer vallende kinderen of een beetje domme huisdieren te zien. Sites als You tube zijn goed om je uren zoet te houden. Onlangs kwam ik terecht op Video Jug. Een site vol filmpjes maar dan  om iets bij te leren. Iets bijleren klinkt misschien wat te serieus , de slogan van VideoJug is: Life explained. On film. En dat is het dan ook precies. Je kan er filmpjes over vanalles vinden : How to Juggle 3 Balls, how to put on a condom, Be the perfect girlfriend, be a office hero, hide an unwanted erection, how to buy underware for your partner, how to eat sushi, how to make apple crumble, …

Sommige filmpjes zijn serieus bedoeld andere zijn dan weer super grappig (The Love Story filmpjes bijvoorbeeld).   Titels als How to fight a bear en How to survive a zombie apocalypse spreken voor zich.  Meestal is de voice-over zo’n Britse documentaire stem, vaak met een kwinkslag.  Veel plezier ermee !

Er was eens een geitje en dat mekkerde en mekkerde de hele dag. Het mekkerde over haar werk, over haar collega’s, over haar baas, over vrienden, over baby’s van vrienden, over aannemers, over vage kennissen, over financiën, over de tuin van vrienden, over de krant en over wedstrijden in de krant, over familie en natuurlijk ook over haar bokje. En ik had medelijden, met haar omdat je toch niet erg gelukkig kan zijn als je zo de hele dag loopt te mekkeren en ook met het bokje want het moet niet fijn zijn als er elke dag zo tegen je gemekkerd wordt. Toen gingen het bokje en het geitje terug naar hun wei en ik dacht: “Nu is ze waarschijnlijk over ons aan het mekkeren.” En opnieuw voelde ik medelijden.
clipped from www.yunphoto.net

http://www.yunphoto.net/sumb/yun_2643.jpg
  blog it

Fijne dingen deze week

  • een vriendin die net de goeie dingen weet te zeggen
  • een schichtige kat die toch aandacht komt vragen
  • een kommetje soep dat voor me klaar staat na het werk
  • mijn lievelingsgroente op het menu
  • mijn broer heeft een tentoonstelling
  • een fantastische ma en pa
  • Muzzle die het voor me opneemt
  • de ontdekking dat ik, mocht ik een kerstboom zijn, ik een “Cranberry and Popcorn strung tree” zou zijn

 

Minder fijne dingen

  • de zus van Muzzle draait haar broer een loer
  • onvoldoende cash geld bij hebben en ontdekken dat er geen bancontact is
  • de lieve vrede heeft soms een heel hoge prijs

Pretparken, ik ben er eigenlijk nooit graag naartoe gegaan. In allerlei machines heen en weer geschud worden, zoveel vond ik er niet aan. Dat je daarbij nog belachelijk veel moet betalen voor een inkomticket en je uren staat aan te schuiven voor dan 2 minuten rondgezwierd te worden, maakte het er ook niet beter op. Maar in augustus heeft Muzzle een paar lucky stars op zijn hoofd gekregen denk ik, want we vielen alsmaar in de prijzen : tickets voor Kuifje de musical, tickets voor Walibi en tickets voor Parc Asterix. Kuifje, daar zijn we vrij snel naartoe geweest, maar de tickets voor de parken bleven wat langer op zich wachten, en toen ze eindelijk aankwamen met de post was onze vakantie al gedaan. Eind oktober stond alweer een weekje vakantie naar ons te lonken en weg waren we. Voor mij was het toch 10 à 15 jaar geleden dat ik nog eens naar een pretpark was geweest dus dat maakte het extra spannend.

Walibi hebben we met vrienden gedaan. Wat voor mij startte als een dagje tegen mijn zin meegaan, is uiteindelijk reuzefijn geworden. ’t Was Halloween in ’t park en alles was mooi aangekleed : genoeg pompoenen om heel België van soep te voorzien. De Weerwolf, de houten montagne russe was de max. Gaat niet overkop, we moesten niet al te lang aanschuiven en ik heb het overleefd, allemaal positieve punten dus. Dat ik met een zeer klein hartje instapte is geheel terzijde. Wat heb ik geleerd : in een rollercoaster zitten is best wel fijn als je heel luid roept, als je stil bent is het al een pak minder. Verder hebben we nog de Calamity mine, de challenge of Tutankhamon, de Radja river, aqualibi en het 4D theater van Spongebob (dit laatste overigens niet op mijn verzoek).

3 dagen later was Parc Asterix aan de deur, na een vlotte rit, met onderweg een kleine ontbijtpicknick, waren we er helemaal klaar voor. De rollercoaster waarbij je 7 keer overkop gaat, de Gouderix, dat was een beetje teveel voor mij, geen probleem echter voor Muzzle. Na amper 10 min aanschuiven was hij al aan de beurt. Parc Asterix lijkt me meer een park om met kindjes naartoe te gaan want er zijn heel weinig attracties waar het kleine volkje niet op mag. De climax was de houten montagne russe (of een woodie zoals sommigen dat zeggen) Tonnerre de Zeus : de weerwolf uit Walibi is er niets tegen ! Wordt naar het schijnt beschouwd als een van de beste woodies van Europa. Ik vond het in ieder geval fantastisch, de mens die in het karretje voor ons afgevoerd moest worden met de ambulance waarschijnlijk iets minder. Op het einde van het seizoen waren er jammer genoeg al een paar attracties en een hoop kraampjes gesloten. Mijn aversie voor pretparken is inmiddels omgeslagen in een licht enthousiasme. Ik kijk al uit naar de volgende keer dat we gratis tickets winnen!!

Ik lees met veel graagte de blog van A-woman. En ik erger me evengoed ontzettend aan de commentaren die daar soms gepost worden. Nu ook weer : een zekere Bart en Ziln lijken beter dan de vrouw in kwestie zelf te weten wat ze aanmoet met haar relatie. Sorry hoor, maar dat zou ik zelfs niet durven zeggen tegen een beste vriendin die haar twijfels over haar relatie uitdrukt.

Ten eerste vind ik twijfels hebben heel normaal : twijfelaar van nature, een beetje bindingsangst, het ‘is dat het nu” gevoel, wat is er mis met twijfelen ? Een mens moet toch niet altijd zelfzeker zijn? Of hoort dat tegenwoordig zo? Twijfelen is des mensen zeg ik je. Twijfelen is voor mij een gezond wantrouwen om niet alles aan te nemen zoals het is.

Ten tweede is er een verschil tussen een slechte relatie en een relatie niet altijd even goed zit. In een slechte relatie wegen de negatieve aspecten meer door dan de goede. Een relatie die niet altijd even goed zit heeft zijn ups en downs, sommige momenten gaat het beter en andere wat minder, maar in the long run overheersen de leuke momenten de minder leuke.  Een relatie is als een montagne russe : je suist omhoog en omlaag en bij momenten denk je “ik wil eruit” maar op het einde van de rit denk je “dit was fun”.

Ten derde is het gras altijd groener. Een vriendin vertelde onlangs dat ze soms twijfelde aan haar relatie omdat het lang niet altijd zo vlot draait tussen haar en haar man terwijl het tussen andere koppels zo veel beter lijkt te gaan. “Lijkt te gaan” is hier belangrijk. Wie hangt er nu graag de vuile was buiten ? Koppels komen over het algemeen samen naar buiten en houden de disputen binnenskamers .  Op televisie wast Dash ook properder dan bij mij thuis. Relaties en waspoeder, het is 1 pot nat.

En ten vierde moet je zonder gedegen kennis van zaken geen advies geven ! Als je een chirurgische ingreep moet ondergaan, dan vertrouw je ook eerder de dokter die je volledig dossier kent dan een arts die enkel weet dat je allergisch bent aan kanaries.

Dus mannen zwijg over zaken waar je nog niet de helft van afweet !


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.