Mijn microcosmos

Archive for februari 2011

Na het aftellen beginnen we weer met optellen. Net als de vorige keer. Toen mochten we tot 11 tellen, benieuwd hoever we deze keer geraken. Hopelijk wordt het niet +8, 7 of 9 is ok, maar geen 8 want het moet toch niet leuk zijn voor een ukkepuk om steeds je verjaardag te moeten delen met mama ? Zo nooit een dagje om alleen in de spotlight te staan. Nu ja, niet dat er veel aan gedaan kan worden, baby’s komen wanneer zij dat willen en babyindebuik is daarop geen uitzondering. Dokters mogen wat voor datum ook op papier zetten, zoals mijn meme zei : papier is gewillig. Dus wachten we en krijgen we berichtjes en telefoontjes en mailtjes, of alles goed is, of er nog steeds geen nieuws is, of we geen kaartje vergeten sturen zijn, …  Neen dus, we zijn jullie niet vergeten, maar onze lieve medemensen lijken wel ongeduldiger dan wijzelf. Wachten is de boodschap. Wachten !

En toen was er een betonplaat… Na al de modder een verademing, en ook weg was het Hobbit-gevoel. Een betonmolen zich bijna zien vastrijden in de modder naast het huis is best wel spectaculair en onze peuter kan nu heel mooi “bietoneus” zeggen. De aannemer die eerst alles heeft “kapot gemaakt”, krijgt nu toch ook erkenning voor “muur gemaakt” : ukkepuk is streng maar rechtvaardig. De ruwbouwmannen hebben goed en snel werk geleverd. Durf ik mezelf wijsmaken dat het onder andere door de dagelijkse koekjes-servings was ? Nu ja, die mannen moeten toch hun suikers krijgen om genoeg energie te hebben, nietwaar ?  Na de betonplaat was het op naar de volgende mijlpaal en die is ondertussen ook een feit : een septische put! En onze WC is er op aangesloten ! Gedaan camping-wctje. Het heeft ontzettend goed dienst gedaan, maar we zijn o zo blij met een echte pot. Op naar de volgende horde : wateraanvoer op het eerste. Koud water zou al mooi zijn, warm water een luxe.

Babyindebuik houdt zich voorlopig mooi aan de planning, dit wil zeggen, er zijn nog geen tekenen dat het voor datum zal komen. Daar zijn we blij mee want met met maar 5 dagen meer op papier en nog een hoop babyzaken om af te werken kan ik die tijd echt wel gebruiken. De suikertjes van de 10 in 11 lijst schieten beter op dan verwacht, het kaartje staat zo goed als op punt, de babylijst ook, mijn valiesje staat klaar (die van de baby nog niet maar alle kleertjes zijn al gewassen), de maxi-cosi is fris gewassen, deze week nog een babyjasje gekocht en ik heb mijn fototoestel terug dat Broerlief geleend had. En mijn laatste werkweek is ook achter de rug dus kan ik me ten volle op al het andere concentreren.   Niet opjagen blijft het motto.


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.