Mijn microcosmos

Archive for mei 2012

Eifelpark

Posted on: 23 mei 2012

Onlangs bezochten we het Eifelpark, een attractie/dierenpark in – u raad het nooit – de Duitse Eiffel. Het was voor het eerst in twee (2!) jaar dat we er eens tussenuit knepen. Voor het eerst met de twee ukkepukken. En dat ging prima : schatten van kindjes, welopgevoed, braaf, helemaal naar wens eigenlijk. Op zaterdag bezochten we het Eifelpark, niet zo ver van waar we logeerden. Er was geen volk (lees maximum 20 man in het hele park, letterlijk) en dat had waarschijnlijk te maken met het slechte weer dat voorspeld was. Maar daar draaien wij ons hand niet voor om, nee meneer. Twee keer een buitje en dat was het, het zijn whoosies die dan niet buiten durven komen met hun kinders. We hebben wolven gezien, en beren, verschillende soorten herten, marmotten, lynxen, allemaal in hun eigen stukje bos. Alleen de roofvogels hadden veel te kleine verblijfplaatsen. Maar die andere beesten, geen kooien, echte stukken bos om in rond te crossen. Je kan tussen de hertachtigen wandelen, de roofdieren bleven achter een hek.

Ook de attracties zijn fijn : voor grotere gastjes is het misschien niet spectaculair genoeg, maar voor de kleintjes i-de-aal! Speeltuigen, ballenbad, poppenkast, trampoline, zwiermolen, montagne russe, doolhof, rodelbaan, glijbanen, …

Het was echt een zalig dagje uit. En leuk meegenomen : je betaalt niet veel ingang (meer dan € 10 pp. goedkoper dan Plopsaland). Misschien 1 tip : het eten was er niet om over naar huis te schrijven, breng zelf iets mee.

Uitgaan

Posted on: 14 mei 2012

Voor het eerst sinds oudejaarsavond 2011 zijn we nog eens uitgegaan. Met uitgaan bedoel ik dan echt gaan fuiven. Leuk dat het was : kleren uitzoeken, een beetje optutten, man wat was dat allemaal lang geleden ! Die arme bloedjes van kindertjes die gingen logeren bij de grootouders. Voor Dochterlief was het de allereerste keer slapen zonder mama of papa in de buurt en ze is 15 maand. De allereerste keer dat ze niet binnen een straal van 2 meter van mij lag maar ze heeft dat goed gedaan ons meisje.
Tegen een uur of 5 lagen we in onze nest, moe gedanst. Een heleboel oude bekenden gezien, babbelen, herinneringen ophalen en veel zeveren; dat in combinatie met fijne muziek gaf een geweldig fijne nacht (avond is het juiste woord niet als je maar tegen middernacht vertrekt, lijkt me).
Ik kijk al uit naar nog eens op stap te gaan.

De laatste weken is er heel wat geschreven over vrouwen, al dan niet (fulltime) aan het werk.  Ik begrijp de stelling van Monica wel -vrouwen moeten meer werken en mannen minder- ; om en bij de 30 000 echtscheidingen per jaar in België, dat wil zeggen een 60 000 individuen die er alleen voor komen te staan, elk jaar opnieuw. Als je dan weet dat het na een scheiding vooral de vrouw is, die het financieel moeilijk heeft en dat het de vrouw is die een grotere kans heeft om in de armoede terecht te komen, dan lees ik die oproep van Monica als een een oprechte bekommernis. Vrouwen blijven thuis voor de kinderen, gaan halftijds werken, en… zullen later minder pensioen krijgen. Dus gelijk heeft ze die Monica ! En de niet-werkende dames hoeven dat heus niet als een aanval beschouwen.

Ik werk fulltime; omdat ik mijn werk dolgraag doe, maar in mijn achterhoofd speelt ook die financiële factor mee. Door mijn eigen loon ben ik financieel niet afhankelijk van mijn Hubby en dat vind ik een fijn gevoel. Op zich vind ik dat het leven als huisvrouw ook best zijn charmes heeft, ik zou me er zeker in kunnen uitleven. Maar ook al gaat het goed tussen de Hubby en mij en hopen we nog lang samen huizekotje te mogen spelen, je weet nooit wat de toekomst vermag. Ik hoop voor alle vrouwen, die ervoor kiezen om thuis te blijven, dat ze nooit in de echtscheidingsstatistieken belanden. De boodschap van Monica is er een voor een minder kwetsbare positie van de vrouw en als minister van werk promoot ze het werken als middel daartoe, een mooie boodschap vind ik dat.

Onlangs las ik ook deze boeiende tekst over de ma-, di,- do-vrouw. Het spitst zich toe op de situatie in Nederland, maar toch, boeiende lectuur en daarmee staat Elma Drayers boek “Verwende prinsesjes” nu ook op mijn “te lezen” boekenlijstje.


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.