Mijn microcosmos

Archief beheerder

Half 2014, op een mooie ochtend in juni, zo rond zeven uur ’s morgens stortte mijn wereld in. Heldere hemel, donderslagen, dat soort instorten. Het was de dag dat Manlief het suffix -lief inruilde voor het prefix ex-.  Het verweesde gevoel toen ik de deur letterlijk sloot was onbeschrijflijk.

We zijn een half jaar verder en ik sta terug op mijn poten. De combinatie fulltime voor de kinderen zorgen, het huishouden, fulltime werken en een scheiding regelen, is op zijn minst pittig te noemen.  Maar het lukt, soms amper maar het lukt.  Het zou van meer intelligentie getuigen, mocht ik niet zo trots zoveel mogelijk alleen willen doen.  Mijn familie, mijn vrienden, mijn collega’s : ze helpen me, ze steunen me, tonen begrip, sparen me; balsem voor mijn gekwetste ziel.   Mijn Pinterestbord met inspirerend quotes groeide en werd/wordt gelezen en herlezen.

We zijn een half jaar verder en ik kan zonder wrang gevoel zeggen dat het een goede zaak is dat we uiteen zijn. Samenleven met ex-Man was geen rozengeur en maneschijn: ik heb emotioneel meer rust nu. Toch vreemd hoe je dat niet ziet zolang je er middenin zit.  2014 was afscheid en afsluiten, 2015  een nieuw begin.

Happy 2015 !

Ik wens iedereen een kleurrijk 2015 !

Bij mijn laatste bezoekje aan de bib zag ik compleetkellysboek onverwacht Art d’Eco, het boek van Kelly Eeckhout met als vrolijke ondertitel “De kunst om toffe dingen te maken met wat je (meest)al hebt”. Zo blij als een klein kind nam ik het mee naar huis. Wat een fijn boek is dit geworden !! Dat zeg ik niet alleen omdat de schrijfster een van mijn blogheldinnen is.  Zelfmaakplezier, 224 pagina’s lang in een boek dat letterlijk goed in de hand ligt, dat is het geworden. De vrolijkheid en de goesting van Kelly en co spat van het papier.

Kelly en co ? Jawel, ze trommelde nog wat straffe madammen op om samen dit boek te vullen. Daardoor wordt een wijd spectrum van zelf maken aangestipt. In het hoofdstuk De ijverige recykleerkoningin komen textiel en bijouterie aan bod. Als je zoals ik, een uitgebreid Pinterestbord met upcycling projecten hebt, dan komt een en ander wel bekend voor. Toch waren er nog steeds nieuwe ontdekkingen te doen voor me. Het eerste hoofdstuk biedt wel handleidingen, maar ik vind het vooral een grote brok inspiratie.  In het hoofdstuk De schone doe-het-zelfster komt lichaamsverzorging aan bod. Opnieuw : een hoop bekende zaken voor mij, maar ik denk dat er voor veel mensen een heleboel nieuws in zal staan : zelf zeep, shampoo, tandpasta, deo maken bijvoorbeeld.

Foto’s uit Art d’Eco

Bij het lezen begon het direct te kriebelen om er aan te beginnen, hoewel sommige anderen tandpasta maken of proper haar zonder shampoo misschien een brug te ver vinden. De zoete keukenprinses; dat spreekt voor zich : lekkers en keukengerief zoals crêpes en bananenijs, pacman-ovenwanten en vershoudvellekes. De opgewekte huis- en tuinmus tenslotte daarin staat huishoudgerief zoals zelfgemaakt wasmiddel en decoratie zoals de opruimbakjes gemaakt van de pijpen van een jeansbroek.

Een fijn boek, leuk om door te bladeren, het doet de zelfmaakgoesting zeker kriebelen bij mij. Het bananenijs is alvast een groot succes en ook een kapotte fietsenband zal deze winter onder handen genomen worden om er juweeltjes van te maken. Als ik aan PUL geraak staan ook de vershoudvellekes op het programma. Ik had al eens een versie met katoen en bijenwas gevonden (heel erg eco) maar het idee dat je dat niet eens goed kan wassen sprak me daarbij minder aan.

Het taalgebruik sluit erg aan bij de spreektaal waardoor het boek heel jong en dynamisch overkomt. De vormgeving is mooi en met een vaak grappige retro look.

Conclusie : is alles wat er in staat mijn goesting ? Helemaal niet, maar dat is ook niet de bedoeling vind ik, het is een boek dat de ruime wereld van het zelfmaken in de schijnwerpers zet, het biedt hopen inspiratie en geeft een flinke dosis goesting om zelf aan de slag te gaan. Missie geslaagd voor Kelly en co!

Net toen ik weer een regelmatig blogritme gevonden had, werd het heel stilletjes hier. Dat was niet het plan maar sinds half juni zat ik zonder computer. Dat viel hier de eerste weken niet op want ik had een paar berichten vooruit gepland, met het verlof in zicht. Eerst had ik nog hoop dat het op relatief korte termijn goed zou komen, helaas, toen het er na twee maanden niet naar uitzag dat er snel een oplossing uit de bus zou komen, ben ik beginnen uitkijken naar een nieuw toestel. Sinds deze week ben ik terug onder de surfenden en na eerst mijn favoriete blogs weer bijgelezen te hebben, is de intentie er alvast om zelf ook opnieuw aan het tokkelen te slaan. Tot binnenkort !

Marketing

Posted on: 4 juli 2014

Dit filmpje over de geheimen van marketing in de voedingssector is heel interessant.

Voor mijn verjaardag kreeg ik deze uiterst schattige oorbellen en deze leuke egelbroche. Zowel de oorbellen als de broche zijn gemaakt van bamboe. Ze zijn heerlijk licht om te dragen en ook hierop kreeg ik al positieve commentaar.oorringvogeltjes

Beide zaken zijn op Etsy gevonden, de oorbellen komen uit Australië en de egel uit de United States of America. Aangezien het klein en licht is kan dit vlot met de post verstuurd worden.  Bamboe is een snelgroeiend en natuurlijk materiaal. De oorbellen zijn 1,5 cm groot en hebben pinnetjes van chirurgisch staal en zouden daarmee ook oké moeten zijn voor gevoelige oortjes. Ik heb er alvast geen last mee.  Prijs € 15,58

brocheegelDe egel is zo’n 5 cm lang en komt heel mooi uit op zwarte kledij. Prijs € 9,07

Mooi en duurzaam, wat wil een mens nog meer!?

Solden

Posted on: 20 juni 2014

De solden, daar zien ze mij dus niet. Ik heb een hekel aan winkelen, dan bedoel ik niet boodschappen doen, maar zo echt shoppen. Shoppen zoals het in de boekskes en in reclames voorgesteld wordt : de grootste hobby van de vrouw. Typ op Google anders eens “shoppen” en kies “afbeeldingen”, zie je daar ergens een man staan ? Als je ver genoeg naar beneden scrolt uiteindelijk wel.  Neen, alleen vrouwen met hun handen vol tasjes. Quotes als “Keep calm & go shopping” versterken alleen maar het winkelen als norm. Het waarom is mij een groot raadsel.

Ik ben al een keer of twee met vriendinnen die er echt goed in zijn op pad gegaan. Zij zouden mij wel eens helpen met het vinden van geschikte (= mooie ? goed passende ? in de mode ? ) kledij. Het verdict van allebei : ik ben veel te moeilijk. Een bloesje met een kraag die mij niet aanstaat koop ik niet. Knopen die niet mooi zijn, fronsjes en frutels, teveel glans, allemaal aan mij niet besteed. Een perfecte snit in een stof met die ik niet oké vind; blijft hangen. Het kan best zijn dat ik er beeldig mee sta, maar als het mijn stijl niet is koop ik het niet. Moet het gezegd ? Ik vind zelden iets naar mijn zin.

t-shirt-kostMaar daarover gaat het uiteindelijk niet, het gaat over de jacht op het koopje, over de belachelijk lage prijs die mensen maar willen betalen. Haar verhaal is mij bijvoorbeeld, altijd bijgebleven. Meer willen betalen aan de kassa, de max toch ?! Er zijn genoeg documentaires en filmpje op Youtube te vinden over de erbarmelijke omstandigheden waarin mensen (vaak vrouwen) moeten werken. Voor ietsje meer dan een (1!!) euro per dag mogen  ze 10 uren werken. Laten we zot doen en er 2 of zelfs 3 euro per dag van maken; het is nog steeds belachelijk weinig. Is het dan niet helemaal pervers om de prijzen in de klerenwinkels hier te hoog te vinden en te wachten op de solden en dan nog het liefst -50% of meer korting te willen ?  Dit opiniestuk in de krant in januari slaat de nagel op de kop.

Ik ga niet soldenshoppen omdat ik er een hekel aan heb, maar aan degenen die het winkelen tot een kunst verheven hebben. Koop eerlijke kleren, op een site als rankabrand kan je een heleboel merken terugvinden, zowel kleren als elektronica, reizen als telecom, … De ranking gebeurt op basis van wat de merken zelf op het website vermelden.  Onafhankelijke info voor een ranking zou nog beter zijn maar op deze site kan je meer dan 600 merken opzoeken.

Geef jij om eerlijk ? Wie krijgt jouw centen ?

Twee kleuters heb ik hier rondlopen en beiden gaan naar school. Voor de verjaardagen trakteert de jarige dan met iets lekkers, meestal in de vorm van cupcakes of cake heb ik al gemerkt. Ik wil ze echter liever iets gezonder meegeven. Zeker bij Zoonlief is dat – met drie verjaardagen in één week tijd – een goed idee.  Het voorbije schooljaar werd dat voor Dochterlief dit : zonnebloem snack

 

De zonnebloem bestaat uit driehoekjes kaas (sneetjes kaas in driehoeken snijden : 5 minuten werk) met in het midden kleine pitloze druiven. Pitloze druiven leken me een goed idee in de eerste kleuterklas. Het idee haalde ik hier. Rode en donkere druiven maken het nog iets mooier dan een enkel kleur vind ik.  Onderaan vind je wortel-komkommerbloemetjes. Hier zie je hoe je ze kan maken. Het toeval wil dat er in het bio groentenpakket net een bos kleurige wortels zaten, dat maakte witte, gele, oranje en paarse wortelbloemetjes. Deze heb ik samen met de kinderen gemaakt en dat was heel plezant. Presenteer het op een stuk bakpapier met een tekening op et voilà !

Voor Zoonlief maakte ik deze egel watermeloen egel:

 

Ongeveer een kwartier werk; meer tijd had ik niet dus ik moet doorwerken. De ogen en de neus zijn bosbessen. De snuit is gemaakt van een stuk schil en wordt met tandenstokers bevestigd. Ik volgde deze uitleg.

Volgens de juffen was alles in sneltempo opgegeten. Het moet dus niet altijd cake zijn voor een verjaardag. Groenten en fruit gaan er even vlot in. Wat geven jullie mee voor een verjaardag op school ?


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.