Mijn microcosmos

Archive for the ‘Vanalles’ Category

Half 2014, op een mooie ochtend in juni, zo rond zeven uur ’s morgens stortte mijn wereld in. Heldere hemel, donderslagen, dat soort instorten. Het was de dag dat Manlief het suffix -lief inruilde voor het prefix ex-.  Het verweesde gevoel toen ik de deur letterlijk sloot was onbeschrijflijk.

We zijn een half jaar verder en ik sta terug op mijn poten. De combinatie fulltime voor de kinderen zorgen, het huishouden, fulltime werken en een scheiding regelen, is op zijn minst pittig te noemen.  Maar het lukt, soms amper maar het lukt.  Het zou van meer intelligentie getuigen, mocht ik niet zo trots zoveel mogelijk alleen willen doen.  Mijn familie, mijn vrienden, mijn collega’s : ze helpen me, ze steunen me, tonen begrip, sparen me; balsem voor mijn gekwetste ziel.   Mijn Pinterestbord met inspirerend quotes groeide en werd/wordt gelezen en herlezen.

We zijn een half jaar verder en ik kan zonder wrang gevoel zeggen dat het een goede zaak is dat we uiteen zijn. Samenleven met ex-Man was geen rozengeur en maneschijn: ik heb emotioneel meer rust nu. Toch vreemd hoe je dat niet ziet zolang je er middenin zit.  2014 was afscheid en afsluiten, 2015  een nieuw begin.

Happy 2015 !

Ik wens iedereen een kleurrijk 2015 !

Advertenties

Net toen ik weer een regelmatig blogritme gevonden had, werd het heel stilletjes hier. Dat was niet het plan maar sinds half juni zat ik zonder computer. Dat viel hier de eerste weken niet op want ik had een paar berichten vooruit gepland, met het verlof in zicht. Eerst had ik nog hoop dat het op relatief korte termijn goed zou komen, helaas, toen het er na twee maanden niet naar uitzag dat er snel een oplossing uit de bus zou komen, ben ik beginnen uitkijken naar een nieuw toestel. Sinds deze week ben ik terug onder de surfenden en na eerst mijn favoriete blogs weer bijgelezen te hebben, is de intentie er alvast om zelf ook opnieuw aan het tokkelen te slaan. Tot binnenkort !

Solden

Posted on: 20 juni 2014

De solden, daar zien ze mij dus niet. Ik heb een hekel aan winkelen, dan bedoel ik niet boodschappen doen, maar zo echt shoppen. Shoppen zoals het in de boekskes en in reclames voorgesteld wordt : de grootste hobby van de vrouw. Typ op Google anders eens “shoppen” en kies “afbeeldingen”, zie je daar ergens een man staan ? Als je ver genoeg naar beneden scrolt uiteindelijk wel.  Neen, alleen vrouwen met hun handen vol tasjes. Quotes als “Keep calm & go shopping” versterken alleen maar het winkelen als norm. Het waarom is mij een groot raadsel.

Ik ben al een keer of twee met vriendinnen die er echt goed in zijn op pad gegaan. Zij zouden mij wel eens helpen met het vinden van geschikte (= mooie ? goed passende ? in de mode ? ) kledij. Het verdict van allebei : ik ben veel te moeilijk. Een bloesje met een kraag die mij niet aanstaat koop ik niet. Knopen die niet mooi zijn, fronsjes en frutels, teveel glans, allemaal aan mij niet besteed. Een perfecte snit in een stof met die ik niet oké vind; blijft hangen. Het kan best zijn dat ik er beeldig mee sta, maar als het mijn stijl niet is koop ik het niet. Moet het gezegd ? Ik vind zelden iets naar mijn zin.

t-shirt-kostMaar daarover gaat het uiteindelijk niet, het gaat over de jacht op het koopje, over de belachelijk lage prijs die mensen maar willen betalen. Haar verhaal is mij bijvoorbeeld, altijd bijgebleven. Meer willen betalen aan de kassa, de max toch ?! Er zijn genoeg documentaires en filmpje op Youtube te vinden over de erbarmelijke omstandigheden waarin mensen (vaak vrouwen) moeten werken. Voor ietsje meer dan een (1!!) euro per dag mogen  ze 10 uren werken. Laten we zot doen en er 2 of zelfs 3 euro per dag van maken; het is nog steeds belachelijk weinig. Is het dan niet helemaal pervers om de prijzen in de klerenwinkels hier te hoog te vinden en te wachten op de solden en dan nog het liefst -50% of meer korting te willen ?  Dit opiniestuk in de krant in januari slaat de nagel op de kop.

Ik ga niet soldenshoppen omdat ik er een hekel aan heb, maar aan degenen die het winkelen tot een kunst verheven hebben. Koop eerlijke kleren, op een site als rankabrand kan je een heleboel merken terugvinden, zowel kleren als elektronica, reizen als telecom, … De ranking gebeurt op basis van wat de merken zelf op het website vermelden.  Onafhankelijke info voor een ranking zou nog beter zijn maar op deze site kan je meer dan 600 merken opzoeken.

Geef jij om eerlijk ? Wie krijgt jouw centen ?

Onze tuin

Posted on: 6 juni 2014

Toen we hier nog niet lang woonden :  ik die als een uitzinnig kind begin te roepen : “Kijk, KIJK !!! In onze tuin ! Een groene specht !!!” Manlief die me een beetje meewarig bekijkt.  En daar zat ie dan, mooi in het gras beestjes of zoiets te zoeken. Zo’n mooi beest! Prachtig, en dat zat zomaar op ons gras te zitten. Waaaw. Dat heb ik dus gemist toen we nog in de stad woonden. De seizoenen en de diertjes; ik was zo blij dat ze terug in mijn leven waren. Terwijl ik de specht nog wat aan het bewonderen was, spiedde mijn oog over de tuin : toch geen stoute buurkat die dit prachtbeest als prooi zou willen ?? Gelukkig, geen mini-tijgers in de buurt. Er zijn er nochtans wat hier in de omtrek. Wij hebben ook een kat, maar die blijft binnen dus voor haar zijn de vogeltjes veilig. Als er iemand een goede manier weet om ook buurtkatten uit onze tuin weg te houden, graag tips. Alles hermetisch afsluiten zie ik niet zitten want dan kunnen bijvoorbeeld egeltjes er ook niet meer in. Dit jaar hadden we bijvoorbeeld voor de tweede keer een winterkoninkje dat een nest onder ons overdekt terras maakte. Heel plezant, dat op aan aanvliegen kunnen volgen vanuit de keuken.  dtz_affiche

Tijdens de verbouwingen was de tuin een jungle, een wasteland, maar nu zijn we er weer werk van aan het maken. Ik heb opnieuw een moestuin. Toen ik de kindjes vroeg wat we daarin zouden zaaien en planten was het eerste antwoord van Zoonlief : spruiten ! Ik weet niet hoe hij daar zo direct bijkwam. We eten dat wel eens, hij lust dat ook maar om dat nu als eerste letterlijk uit te roepen ? Zijn tweede suggestie was overigens een druivenboom.  Aardbeienplantjes kreeg ik van een vriendin, de eerste aardbeien zijn al opgepeuzeld. Het is een ras met een goede resistentie en een lekkere smaak maar een iets minder grote opbrengst. De naam ben ik alweer vergeten.  Op de tuindagen in Beervelde kocht in bij de Nieuwe Tuin wat zaden zoals quinoa regenboogmengel, watermeloen golden midget, kleurenmix raapjes, spaghettipompoen, patisson, …  Vooral de kleurenmix zaden spreken me erg aan, dan hoef je geen 5 zakjes te kopen en heb je toch een hoop variatie in de tuin. Ik zaaide ook al erwtjes en suikermais, wortels en afrikaantjes (of zoals wij hier zeggen stinkerkes). De zonnebloemen en de reukerwtjes komen niet uit, die zaadjes zijn nog van voor de verbouwing, misschien ligt het daar aan.  Bij Boerderij De Loods kocht ik 2 soorten tomatenplantjes,  3 soorten paprika’s en nog wat plantgoed.

We zaaiden ook ecogazon en een stuk bloemenweide. Alles groeit en bloeit, ik kijk heel erg uit naar het eten uit eigen tuin.

Zelenka rijdt met de auto; in cijfers :

  • kilometers per jaar : tussen de 10.000 en de 15.000
  • rijdt al sinds : 1996
  • aantal ongevallen : 1
  • in fout : 0
  • aantal boetes : 0
  • aantal keer moeten blazen : 0
Marten Toonder : Heer in het verkeer

Marten Toonder : Heer in het verkeer

Over dat ongeval kan ik kort zijn : ik stopte aan het rode licht, en mijn achterligger stopte ook, maar dan net iets trager. Het natte wegdek zal ook wel meegespeeld hebben. Een kop-staart aanrijding, zoals ze dat mooi zeggen of “er is iemand in mijn gat gereden”.  Ik zeg je, op de Dampoort in Gent, in volle ochtendspits een accident hebben dat is stress. Gelukkig was het alleen maar wat blikschade.  Verder is er dus niks noemenswaardig te vermelden in mijn hele rij-carrière.

Of toch : nog nooit een boete ?! Neen dus, echt nog nooit. Want ik parkeer me niet fout, ik betaal steeds voor een parkeerticket, ik rijd niet te snel en ik bega geen overtredingen. Wat niet wil zeggen dat ik nog nooit een overtreding begaan heb natuurlijk, ik maak ook fouten, ik schat ook wel eens een situatie verkeerd, maar bewust een regel aan mijn laars lappen (zoals te snel rijden) daar doe ik niet aan mee. Ik ben zo iemand die voor het rode licht midden in de woestijn stopt ook al is er in geen honderd kilometer omtrek een andere verkeersparticipant te vinden. Het is rood, dus je stopt, zo simpel is het.  Mijn vriendenkring vindt dan ook dat ik eerder de rijstijl van een bomma heb. Ze weten ook dat ik er voor zal kiezen om over te steken op een zebrapad in plaats van vijf meter er naast. Ze kijken een beetje meewarig soms.

Maar mensen! De essentie van een samenleving is dat jullie de regels volgen anders zijn we weer terug bij het recht van de sterkste en laten we eerlijk zijn, we weten allemaal dat wij niet die sterkste zijn. In het verkeer zijn de vrachtwagens de krachtpatsers op de weg, met daarna de bussen en de bestelwagens en aan het einde van het rijtje dan de wagens, motoren, fietsers en voetgangers. Willen we weggedrumd worden door een vrachtwagen ? Neen toch? Volg de regels! En ik ben helemaal akkoord dat sommige regels maar zus en zo zijn, maar dat mag geen reden zijn om je er niet aan te houden. Probeer dan de regels te veranderen : ga in de politiek, of als dat teveel gevraagd is, stem op iemand die je vertrouwen krijgt, of start desnoods een petitie. Maar regels aan je laars lappen omdat je het er niet mee eens bent, dat vind ik dan weer kinderachtig.

Wat vinden jullie ?

 

Toen ik dit filmpje zag was het wel even schrikken, maar het is waar, onze twee ukkepukken doen ons ook in alles na, de goede zaken (veel groenten eten, flink helpen) en ook de minder goede dingen  zoals vanalles laten rondslingeren, al een eens vloek lanceren als iets niet lukt -Vaderlief let op u woorden!

En als ik naar mezelf en mijn broer kijk; we hebben allebei de uiterst rustige rijstijl van mijn moeder, die ons leerde rijden. Of onlangs, toen we een wafel zouden gaan eten met mijn schoonmoeder en de tearoom gesloten bleek, “Oh neen, ’t is geen waar hé, Djeezes, maar allez zeg, ….”  ging mijn schoonmoeder minuten lang door, precies zoals Manlief dat ook kan. Om dan in de tearoom er rechtover te belanden.

Kijk en ontdek hoe er naar u gekeken wordt.

groetjes Zelenka

 

De laatste tijd is het wetsvoorstel van minister Turtelboom, dat voorstel in verband met de keuze van de familienamen bij de geboorte, regelmatig op de radio en tv.

Een goede zaak vind ik dat, dat ouders een keuze krijgen in de familienaam van hun boreling. Want het is fundamenteel oneerlijk dat een vrouw haar naam niet zou kunnen/mogen doorgeven.  Waar ik het in het huidig voorstel dan wel moeilijk mee heb, dat is dat de man de facto een vetorecht krijgt als het koppel geen overeenstemming bereikt. Ik vind dit je reinste discriminatie van de moeder, want zij heeft dat vetorecht niet. Foei minister Turtelboom, zo’n ongelijkheid in een wet gieten.

Voor alle koppels die overeenstemming bereiken is deze wet natuurlijk een goede zaak, daarin kan ik me helemaal vinden. Maar overeenstemming vinden, dat is soms moeilijk. Hier ten Huize Zelenka was de zoektocht naar een voornaam die we allebei mooi vonden al een bevalling op zich. Als er dan ook nog een discussie over de familienaam bij was gekomen, dan waren 9 maanden zwangerschap te kort geweest om die horde ook nog te nemen.

Dus standaard een dubbele familienaam (in de Spaanstalige landen lukt dat toch ook ?) en bij uitdrukkelijke vraag van de ouders; een van beide namen. En komen de ouders niet overeen, dan blijft het de standaard dubbele familienaam.  Ik zie echt niet in waarom een wet die voor meer gendergelijkheid moet zorgen, toch weer zou moeten uitdraaien op een de facto dominante positie voor de man.

http://www.radio1.be/hautekiet/dubbele-familienamen-geef-je-mening

Grappige combinaties bij dubbele familienamen. Bron foto : Radio 1

 


WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.