Mijn microcosmos

De laatste tijd is het wetsvoorstel van minister Turtelboom, dat voorstel in verband met de keuze van de familienamen bij de geboorte, regelmatig op de radio en tv.

Een goede zaak vind ik dat, dat ouders een keuze krijgen in de familienaam van hun boreling. Want het is fundamenteel oneerlijk dat een vrouw haar naam niet zou kunnen/mogen doorgeven.  Waar ik het in het huidig voorstel dan wel moeilijk mee heb, dat is dat de man de facto een vetorecht krijgt als het koppel geen overeenstemming bereikt. Ik vind dit je reinste discriminatie van de moeder, want zij heeft dat vetorecht niet. Foei minister Turtelboom, zo’n ongelijkheid in een wet gieten.

Voor alle koppels die overeenstemming bereiken is deze wet natuurlijk een goede zaak, daarin kan ik me helemaal vinden. Maar overeenstemming vinden, dat is soms moeilijk. Hier ten Huize Zelenka was de zoektocht naar een voornaam die we allebei mooi vonden al een bevalling op zich. Als er dan ook nog een discussie over de familienaam bij was gekomen, dan waren 9 maanden zwangerschap te kort geweest om die horde ook nog te nemen.

Dus standaard een dubbele familienaam (in de Spaanstalige landen lukt dat toch ook ?) en bij uitdrukkelijke vraag van de ouders; een van beide namen. En komen de ouders niet overeen, dan blijft het de standaard dubbele familienaam.  Ik zie echt niet in waarom een wet die voor meer gendergelijkheid moet zorgen, toch weer zou moeten uitdraaien op een de facto dominante positie voor de man.

http://www.radio1.be/hautekiet/dubbele-familienamen-geef-je-mening

Grappige combinaties bij dubbele familienamen. Bron foto : Radio 1

 

Amai, wat vliegt de tijd. Dan denk ik dat ik “eventjes” niets geschreven heb en blijkt er reeds een ruime anderhalve maand tussen dit bericht en het vorige te zitten.  Ik zou kunnen zeggen “druk druk druk” maar dat is een flauw excuus. In drukkere periodes heb ik al meer geschreven dan de voorbij maanden, hoewel ik nooit een veelschrijver zal worden. Neen, het is gewoon zo dat ik meer in het echte leven leef dan online. En die digitale wereld best wel kan wachten wat mij betreft. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand echt zit te wachten op mijn schrijfseltjes. Hopelijk vind iemand het wel eens fijn om te komen lezen, maar er levens mee veranderen ? Je kan me veel wijsmaken maar dat niet.

Onlangs bakte ik heel smakelijke bananenbroodjes, met een paar bananen die hun beste tijd al achter de rug hadden. Lekker. Misschien kan ik weer eens wat meer recepten posten, zoals bij de begindagen van deze blog. Als voornemen voor 2014 komt dit wel in aanmerking. Verdere ambities zijn nog minder vlees eten (dit jaar nog maar 2 keer, telkens op verplaatsing) en minder suiker eten. Ook al hou ik niet van snoep, makkelijk zal dit niet worden want het is ongelooflijk waarin er overal suiker gedraaid wordt. Mijn laatste verrassende ontdekking op dit vlak : gebakken ajuintjes!?

Verder nog mijn beste wensen voor 2014, en tot binnenkort !

Quotes

Posted on: 3 december 2013

Lesgeven, dat is wat ik doe. Met hart en ziel. Aan mijn mensen, van mij, want zo voelt dat tijdens een cursus. NT2 is mijn vak, of Nederlands aan anderstaligen, anderstalige volwassenen in mijn geval. Soms zijn ze zo sterk, mijn mensen, en soms zo zwak, soms hebben ze het zo ontzettend moeilijk in het leven, maar toch komen ze naar de klas. Sommigen “moeten komen” en zijn minder gemotiveerd. Sommigen zijn jong, anderen zijn op pensioen. Mijn huidige groep telt 13 cursisten en er zijn 11 nationaliteiten vertegenwoordigd. Divers: dat is het minste wat je kan zeggen. De verschillen qua leeftijd, qua achtergrond, qua motivatie zijn groot, en dat maakt het net leuk en boeiend. Natuurlijk maken ze ook fouten, en die fouten kunnen grappig zijn. Deze twee wil ik jullie niet onthouden :

Over de koninklijke familie : De vrouw van de koning is de ko…. ? Antwoord : “Mathilde is de konijntje van Filip.”

Voorwerpen in de klas : de tafel, de stoel, het raam, het bord, de vuilnisbak, … “Is dat de vuilbak ??” Mijn collega’s zeggen dan altijd vuilbak tegen mij als we snel moeten werken!?”  Bleek het te gaan over “vollen bak” werken, maar dan in het dialect.

Tags: , ,

Je mag geen krant openslaan, geen radio opzetten, geen tv kijken of het wordt vermeld : we moeten met z’n allen langer werken. Later op pensioen, een werkloopbaan van 40 jaar, … allemaal goed en wel, ik ben daar ook niet tegen. Maar dan de praktijk :

Ik ken iemand die op een paar jaar van zijn pensioen “sterk gestimuleerd” werd op zijn openstaande ziektedagen op te nemen (onderwijs). Hij was er het hart van in. Hij werd afgeschreven met de boodschap van “plaats maken voor de jongere generatie”. Een gedreven en enthousiast leerkracht weg uit het arbeidscircuit en niet uit vrije wil.

Ik ken een vrouw die zwaar ziek werd, en na maanden herstel het fysiek te zwaar vond om fulltime terug te keren. De ziekteverzekering ging akkoord om haar halftijds te laten werken. Vier maanden, en toen moest ze kiezen voltijds thuis of voltijds terug werken. Ze is terug voltijds beginnen werken, maar na 6 maand is opnieuw uit : fulltime kan ze niet meer aan. Ze is halfweg de 50, wil graag nog werken, maar zo simpel is het dus niet.

Ik ken een man van begin de 60 die graag nog enkele jaren wil werken maar zijn bazen zijn hem liever kwijt dan rijk. Aangezien hij zelf nog niet op pensioen wil “moedigt” het bedrijf hem nu aan om vroeger te vertrekken door de administratieve lasten flink te verhogen.

Ik ken een vrouw die een maand voor haar 59ste verjaardag een brief krijgt van de gemeente met daarin allerlei informatie over op pensioen gaan, met wat er te beleven valt in de gemeente, met nuttige adressen voor meer informatie over stoppen met werken. Ze zit daar nochtans niet op te wachten.

Ik ken een man die op zijn 65ste op pensioen moest. Hoe jammer hij het ook vond, de wet zei dat hij niet langer mocht werken.

Wat voor een tegenstrijdige boodschappen worden er toch gegeven ?? Overal wordt er mee om onze oren geslagen dat we met zijn allen langer zullen moeten werken, maar in de praktijk worden werkwillige vijftigers en zestigers, mannen en vrouwen aan de kant geschoven door regelneverij, door bazen die liever jongere (en goedkopere) werknemers in dienst nemen.

Hieronder nog een inspirerende documentaire over zes vrouwen met een gemiddelde leeftijd van 80,  die toont dat oud allesbehalve hetzelfde is als afgeschreven. Je zou er goesting van krijgen om oud te worden ^_^  Ik heb alvast 47 minuten heel hard genoten.

Het is nu al enkele maanden dat ik een “Crystal deo” gebruikt, dat is zo’n natuurlijke deo, gemaakt van aluin. Op de verpakking staat : “Bevat natuurlijke kristallen zonder aluminiumchloride. Ingrediënt INCI aluin. Bevat alleen natuurlijke ingrediënten”.

Ik gebruik het spray model, vroeger heb ik ook nog een blok  deo-stick-crystalmodel gehad (het ligt hier waarschijnlijk nog ergens te slingeren. Zo’n blok  of stick moet je eerst wat nat maken voor je het kan gebruiken. Voor mij meteen ook het grootste nadeel, want dat maakt het minder vlot bruikbaar onderweg. Na gebruik is het aangewezen om je deo stick goed af te drogen. Het voordeel van zo’n blok is dat het een eeuwigheid meegaat; het is dus duurzaam en goedkoop.

Maar nu heb ik een spray model. Eigenlijk is dat gewoon een sprayflesje met een stuk aluin erin en water erbij. Dit kan ik makkelijk meenemen en als het toch ooit eens zou lekken, dan is het alleen maar een beetje water in plaats van een sterk geurende smurrie. Deze sprayfles kan je zelf bijvullen met water, dus ook dit is zeer economisch en ecologisch in gebruik. Dat bijvullen viel de eerste keer wel tegen. Het buisje dat het water omhoogpompt zit vast in het kristal.  Ik draaide de spuitmond er af maar het buisje bleef vast zitten in de fles. Met een pincet en een beetje geduld en gepruts, is het uiteindelijk gelukt om het buisje terug in het spuitmonddeel te steken.

Het grootste voordeel van deze “kristal deo’s” is voor mij dat ze geurloos zijn. Ik heb een hekel aan synthetische geurtjes. O, niet onbelangrijk : de deo doe wat hij moet doen, namelijk ervoor zorgen dat ik niet naar het zweet stink. Hoe werkt het ? Aluin verlaagt de PH van de huid, waardoor de micro-organismen die de bekende zweetgeur veroorzaken, slechter hun werk kunnen doen.

De grootste voordelen vind ik :

  • geurloos !!
  • vlot in gebruik
  • duurzaam
  • economisch

Andere voordelen zouden zijn (aldus de producenten) :

  • ook te gebruiken op een gevoelige huid
  • de kristal moleculen zijn groter dan de huid en dringen niet in de huid
  • Bevat geen Aluminium Chloorhydraat
  • Bevat geen schadelijke stoffen, alcohol, conservering-, kleur- en/of parfumtoevoegingen
  • Bevat geen parabenen
  • Wordt niet vettig of plakkerig
  • Huid is snel droog na gebruik
  • Niet irriterend voor de huid
  • Huid blijft ademen
  • Werking circa 24 uur
  • Niet getest op dieren
  • Laat geen witte vlekken op kleding achter
  • Ook  te gebruiken voor transpirerende en ruikende voeten
  • Natuurlijk (over het al dan niet natuurlijk zijn valt nog een boom op te zetten, want je het aluin die in de natuur voorkomt en synthetisch vervaardigde aluin. Of het een beter of slechter is weet ik niet, het zijn allebei chemische verbindingen.)

 

Ik ben alvast enthousiast over mijn geurloze deo !

Tags:

Ik volg een aantal blogs, en soms blijkt dan dat ik totaal onverwacht toch meer gemeenschappelijk heb met de schrijvers dan ik had verwacht.

Met haar deel ik een passie voor onderwijs, en kind van dezelfde leeftijd en een kelder die op hetzelfde moment waterdicht gemaakt werd.

Met haar deel ik de liefde voor groen en ecologie, voor tweedehands en huisgemaakt.

Met haar deel ik de voorkeur voor boeken met sterke vrouwelijke karakters en misschien ook wel een teveel aan materiaal (knutselen/tekenen).

En haar lees ik gewoon graag en ik dacht niet dat we veel gemeenschappelijk hadden totdat ze dit lijstje postte.

Onze volgende reis is geboekt, ’t is te zeggen, de tickets voor onze vlucht zijn geboekt. Japan : we komen er aan. Het is nog wel ettelijke maanden voor we vertrekken maar nu al tickets boeken : dat is toch o zo spannend. We hebben onze zitjes gekozen, we hebben onze maaltijden gekozen, allez, qua vliegen ligt het allemaal vast. Nu op het gemakske beginnen plannen, want een goede planning dat moet ik hebben anders gaat er met mij geen huis te houden zijn van de stress. Mochten het alleen Manlief en ikzelf zijn die vertrekken, dan volstaat een minimum aan planning. Zo avontuurlijk zijn we wel. Zoonlief en Dochterlief voor drie weken achterlaten =  no no, dus gaan ze mee en zullen dan vijf en drie zijn. Ik krijg al kriebels in mijn buik als ik aan de lange vlucht denk – en niet omwille van het vliegen – maar hoe hou ik die gastjes 12 uur bezig ? Dit jaar in de auto, toen vielen ze gewoon in slaap of keken uit het raam. En een auto, dat zet je even aan de kant als je aanvoelt dat ze eens moeten rondrennen. Met een vliegtuig ligt dat al net iets moeilijker én we zitten niet aan het raam. De bedoeling is licht te reizen en ook een beetje van het land te zien. Mogelijk obstakel 1 : licht reizen, dat is met de rugzak. Dat wil zeggen, twee volwassenen met alle reisspullen voor vier personen. Het zal zéér goed uitgekiend moeten worden wat we meenemen en wat niet. Mogelijk obstakel 2 : in Japan spreken veel mensen geen tweede taal, dus ook geen Engels. En wij spreken geen Japans natuurlijk. Weet je wat, we zorgen dat de kindjes er heel kawaii (schattig) uitzien, en halen zo onze slag binnen.japan

Waarom kiezen we ervoor om met twee ukkepukken -die zich dat toch niet zullen herinneren- zo ver te reizen ? We gaan op familiebezoek!! Want Skype en emailberichtjes mogen dan al een grote vooruitgang betekenen tegenover de tijd dat handgeschreven brieven maanden onderweg waren, een weerzien in levende lijve is toch nog wat anders.

Tags: ,
WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.